Twitter 2-3 sene evvel kendi halinde makul bir siteydi. O zamanlar “aa hoşmuş bi bakayım” diye giren ben, kafama estikçe (neredeyse senede bir gün) twit ediyordum. 2008′in sonlarına doğru twitter’ı televizyon kanalları ve siyasiler aktif olarak kullanmaya başladılar. Bu sene ise inanılmaz bir gazeteci akını oluştu twitter’da.. Ekranlarda gözümüze çarpan tüm sunucuların, yazarların bir twitter hesabı var. Çoğu da bunu herkesin görebileceği şekilde kullanıyor. Kimileri nette gördüğü olayları paylaşıyor, kimisi o an ne yaptığını yazıyor. Ofiste, takside, havaalanında vs.. vs.. Buraya kadar twitter, amacına uygun olarak ilerliyor; ancak iş dedikodulara, hava atmalara ve laf sokmalara gelince polemik yaratma konusunda ihtisaslaşmış(bazıları) ve hayatı rating’den ibaret olan(hepsi) bu medya insanları, takip edenlerini de çileden çıkarıyor.

Programını görüp de ‘aldandığım’ birçok sunucu, iş özel yaşantısına gelince nasıl da avamlaşıyor diye üzülüyorum. İş hayatından, yeni projelerinden bahsetmesi gerekirken lüzumsuz muhabbetler ediyor. Medyadan duyarlı birileri çıksa da bu konuları yazsa diye düşünüyordum bir süredir. Geçen hafta Haşmet Babaoğlu’nun, bu hafta da Serdar Kuzuloğlu’nun yazdığını gördüğümde sevindim. Özellikle Kuzuloğlu güzel şeylere dikkat çekmiş. “Adeta canlı bir magazin programı izler gibi herkesin kavgası, derdi, gerilimi çarşaf gibi herkese açıldı. Normalde e-posta ya da MSN, Gtalk gibi bir hızlı mesaj servisiyle konuşulacak şeyler bir anda Twitter’a kaydı. Duvara bardak dayamadan komşu kavgasını, derdini oturma odamızda konuşur olduk.” İşte benim de ifade etmek istediğim buydu, tamam birbirine laf anlatmak için e-mail bile kullanılmıyor artık ama insanların bu tür yazışmaları en azından anlık mesajlaşma yazılımlarında, hadi olmadı facebook’ta yapması gerekirken (ki düne kadar facebook’ta yapılıyorken) bunun için Twitter’ı kullanması oldukça faydasız. Her geçen gün kullanıcı sayısı artan bu güzide sitenin de log çöplüğüne dönüşmesine çok az kaldı (işin ilginç yanı twitter’daki özel mesajlaşma fasilitesinden de pek kimse haberdar değil). Kullanmayan bir web insanının bile kalmadığı zamanlar gelecek, ondan sonra yine başka uğraşlar bulacağız eminim. Zira bu tip trendlerde insanlar maymun iştahlı oluyor. Web 2.0′ın bütün nimetlerinden ufak ufak faydalanıp hepsini kullanmayı sürdürmek yerine insanlar nerede toplaşırsa oraya yığılma ve önceki alışkanlığı bırakma söz konusu. Bu da başka bir çeşit görmemişlik işte.

Bu arada eskiden dediğim gibi inin cinin top oynadığı sitede şu an tanıdıklarımızı da görmeye başladığımız için bir çeşit “twitter açılımı” yaparak daha fazla cıvıldamaya başladım ben de. Hayırlısı olsun.