Uluslararası İzmir Kısa Film Festivali, 10. yıl şerefine bu kez İzmirlileri gerçek bir festival havasına soktu. Bu sene, Fransız Kültür’ün küçük salonundan, dar antresinden kurtulduğumuz için mutluydum (Bu arada bu zamana kadar bizi o sıcacık atmosferinde barındıran Fransız Kültür’e de teşekkür borçluyuz). Gösterimler Hem İzmir Türk-Amerikan Derneği’nde hem de Yaşar Üniversitesi Selçuk Yaşar Kampüsü’nde yapıldı. Bu sayede benim gibi Bornovalılar da festivale daha kolay katılabildiler. Ayrıca bu yıl diğer yıllara kıyasla film aralarındaki gereksiz ve gerginlik yaratan boşlukların olmayışı da sevindirdi.

Haftalar öncesinde otobüs duraklarında görülebilecek afişler, bu yıl festivalin tanıtımına daha fazla özen gösterildiğini gösteriyordu. Belki de bu yıl daha fazla sponsor desteği olduğu içindir. Kursum dolayısıyla her gün sadece bir gösterim saatindeki kısaları izleyebildim. İzlediklerim arasından kurmacalarda “Prelude”, “Nor” ve “Lost paradise”ı beğendim. İtalya yapımı “Porque hay cosas que nunca se olvidan” ise salondaki kahkahalardan anladığım kadarıyla, benim gibi herkesi eğlendirdi. Belgesellerde “Özgürlüğe mahkum” dikkat çekiciydi.

Bu yıl “Lady muhtar”ı tekrar gösterime soktukları gibi ödül alan filmler listesinde belki seneye bu filmi de tekrar izleme şansımız olur diye düşünüyorum. Altın Kedi Ödülü alan kazanan filmlere gelince;

Ulusal Kurmaca : Terlik – Barış Sarhan

Ulusal Belgesel : Özgürlüğe Mahkum – Nurullah Dinçer

Ulusal Animasyon : Malfunction – Ayça Kartal

Uluslararası Kurmaca : No Way Through Alexandra Monroe – Sheila Menon

Uluslararası Belgesel : A Casa dos Mortos – Debora Diniz

Uluslararası Animasyon : The Werepig Sam

Son olarak, bazı yabancı filmlere altyazı konulmayışı (ki bazılarında İngilizce altyazı bile yoktu) filmleri anlamada güçlük çekmemize sebep oldu. Bir de, telefonlarını sessize almayan ve çalınca dışarı çıkan seyircilerden epey rahatsız oldum. Umuyorum seneye daha güzel bir festival seyrederiz.

gungik