İlk başlarda ne kadar temkinli yaklaştıysam da bu 1965 yapımı film müthiş oyuncuları sayesinde kendini izlettirdi.

DESEM’den biraz söz etmek gerekirse, önceki yıllardaki aktifliğini ve program derinliğini tamamıyle kaybetmiş. Önceden sorumlu Alev hanım vardı. Sanırım onun yerine Filiz hanım bakıyor şu an.. Bir de kurslar, seminerler vs. derken sinema bölümünü iyiden iyiye öksüz bırakmışlar. Program eskisinden çok daha kısır. Hem az film var, hem de nitelikli filmler yerine vizyondan kalkmış gişe filmleri, ucuz romantik komedilere rastlıyorsunuz. Gerçi artık İzmir’de değilim ama, bu hale gelmesine cidden üzülüyor insan.

Bugün Google’ı açıp Edi ile Büdü’yü görüp heyecanlanmayan yoktur sanırım. Bir zamanlar televizyonumuzu süsleyen bu eşsiz program, bugün 40. yılını kutluyor. Çocukluğumda TRT’de yayınlanan versiyonu sayesinde, okuma yazmayı ve saymayı öğrendiğim ve İlkokul 1. sınıfı atlayıp 2′den başladığım programın hayatımdaki etkisi, 80′li yıllarda çocukluğunu yaşayan birçok insan gibi büyük. O, televizyonlarda yayınlanmasaydı ben de okuma-yazmayı erken öğrenemeyecek; dolayısıyla okula 1. sınıftan başlayacak ve tamamen farklı insanlarla karşılaşıp farklı bir hayat yaşayacaktım. Bugün, Susam Sokağı’nın, gelmiş geçmiş en başarılı çocuk programı olduğu konusunda herkes hemfikirdir sanırım.

(Çeşmealtı sahili, fotoğraf: gandur.blogcu.com)

Geçen hafta cumartesi yola çıkmıştım. Önce Gebze’den Pamukova’ya anneannemlere gittim. Planımız 87′lik dedemi check up yaptırmak için Ankara’da kuzenimin asistan doktoru olduğu hastahaneye götürmekti. Orada 1 ya da 2 gün yanında kalacaktım. Pazar günü dedemle Sakarya’ya gittik. Saat 14′e VİB’ten bilet almıştık, 4 saat sonra Ankara’da olduk. 1 gün kuzenlerde 2 gün hastahanede kaldım. Refakatçiliğin nasıl bir şey olduğunu bizatihi yaşadım. Dakika başı telefonun çaldığı asistan odası adeta kumanda merkeziydi. Genel Cerrahi bölümüne başlayan doktorlar genelde 2. veya 3. sınıfta bıraktıkları için (bir daha Tıpta Uzmanlık Sınavı’na girip bölümünü değiştirmeye çalışıyorlar) bölümde en az 5 tane olması gerektiği halde 3 tane asistan doktor vardı. Bir tanesi yeni bırakmış, diğeri de yaza bırakacağım diyor. Bu yüzden çok sık nöbet tutuyorlar ve elbette nöbete de tek kişi kalabiliyordu. Hastanede olduğum süre boyunca durdura durdura izlediğim üç film yanıma kar kaldı (Drag me to hell, State of Play ve Seven Pounds). İyi ki doktorların bilgisayarlarında film varmış dedim.

Hastane macerası benim için çarşamba günü sona erdi ve oradan Eskişehir’deki arkadaşın yanına gittim. Bir nevi hızlı tren testi de oldu bu. Karada 254 km/s hızı da gördüm, ters gittiğim için midem de bulandı; ancak sanki biraz daha hızlı olabilirdi bu tren diye düşündüm. Eskişehir’de akşam birkaç mekan gezindik ve sonra 24 arabasıyla İzmir’e doğru yola koyuldum. Nilüfer ve Kamil Koç’un büroları olduğu halde Eskişehir’den İzmir’e gitmiyor olmalarına uyuz oldum önce. Sonra Anadolu’nun olmasına sevindim. Bu firmanın da gerçekten aşağı kalır yanı yokmuş. Eskişehir’den İzmir’e ilk defa gidiyordum ve 6 saat sürdüğünü bilmiyordum yolun. Gerçi sonra sordum ama elbette sabahın altısında otogarda olmak garip oldu. En azından Çeşmealtı’na 2.5 saat yolum vardı ve buna biraz sevindim. Önce servise binip Basmane’de indim. Orada henüz kumrularını ve gevreklerini yeni dizen bir seyyar satıcıdan 2 adet kumru aldım. Hemen yanıbaşındaki duraktan Konak otobüsüne bindim (kent kartımda hala kredi kalmıştı iyi ki) Konak’tan da 209 numaralı Zeytinalanı otobüsüne bindim. Önce planım Zeytinalanı’nda kalmaktı. Zira İzmir merkeze çeşmealtından daha yakındı. Ancak orada bir tek pansiyon bulabildim. Dilara tatil köyü idi sanırım adı, 80 TL gecelik fiyat fazla geldi, pazarlıkla 60 TL oldu, ben daha uygununu bulurum dedim yine gittim Çeşmealtı’na. Zaten çok kalabalık olmayan küçük bir kasaba burası ve Ekim ayı’nda yerli halk dışında kimseler yoktu. Geçen sefer kaldığım Rıhtım Pansiyon’un bungolowlarına attım kapağı. Burada 35 TL’ye kalmıştım. Gerçekten çok uygundu fiyatı. Tatil yapma amacında değilseniz, konaklama amacında ve 1-2 gün kalacağım diyorsanız uygun. Onun dışında elbette pek de güzel değil ve diğer alternatifler düşünülmeli diyorum.

Gündüz Alsancak’a gittim, DESEM’de Vicky Cristina Barcelona oynuyordu. Kıbrıs Şehitleri’ndeki Ekmekiçi’nde tavuk döner yedim ve sonra İzmir’deyken yaptığım gibi (bu arada sanırım henüz bloga yazmadım, 2009 Haziran’da okuldan mezun oldum, o gün bugündür İzmir’de değilim) beyaz fırından ve pidematikten akşamlık yiyeceklerimi aldım; fakat akşam onları yemedim, Çeşmealtı’na gelmişken deniz manzaralı bir balık ziyafeti yapmadan gitmek olmaz diye düşünerek balıkçılara baktım şöyle bir. Levrek + Salata + Meşrubat 13 TL diyordu birçok yerde. Fakat bu gündüz fiyatıymış. Akşamları kilo ile satıyorlar ve pişirme ücreti alıyorlar. Levreğin kilosu bizim buralarda 14 TL iken, orada 20 TL idi. Çipura ise 12-13 TL arası değişiyor. Ancak taze olmaları çok önemli tabi. Ata Balık’ta 600 gr gelen bir çipurayı pişirttim ve güzel bir salata ve şalgam suyuyla afiyetle yedim akşam yemeğimi. Ertesi günün sabahına kadar damağımda tadı vardı çipuranın. Akşam köy kahvesinde çay içtim, televizyon seyrettim. Sonra 12 gibi uyudum. Beklediğim kadar soğuk olmadı gece. Sabah sahilde bir yarım saat yürüdüm. Sevdiceği bekledim, görüştük ve sonra Bornova’ya kadar gittik beraber. Oradan 17.30′da Pamukkale’ye binip geldim. Nilüfer artık Gebze’de hiç durmuyormuş. Bunu da öğrenmiş olduk. Bugün uyandığımda halen geçen haftanın yorgunluğu üzerimdeydi. Güzel bir anne kahvaltısıyla sona erdi gerçi. Akşama da halı saha maçım var. Şu an NTV Tarih’in verdiği kantolar cdsini dinliyorum. Çekim kalitesi çok kötü tabi ama idare ediyor. Bu arada filmekimine sonunda bilet alabildim. Çok az kalmış biletler. Neredeyse %95′i satılmış. Polytechnique ve Beyaz Bant’a aldım ben biletleri. İkisinin de ayrı günlerde olması dezavantaj olsa da, bienale henüz gidemediğim için, oraları daha rahat gezerim diye düşünüyorum.

Kazanamayanların da takip etmeye devam etmelerini tavsiye ediyorum. Yine benzer organizasyonlar yapmaya çalışacağım.

1 Nisan

Hem doğum günüm hem de aylardır merakla beklediğimiz, 2010 elemeleri Türkiye-İspanya Milli maçının Ali Sami Yen’de oynanacağı tarih. Bilindiği gibi ilk maç İspanya’da 28 Mart’ta gerçekleşecek. Milli maçların heyecanı, özellikle Fatih Terim ve meşhur spor spikerlerimizle bir başka güzel oluyor. Bir de söz konusu olan Euro 2008 Şampiyonu ve 3.sünün mücadelesi olunca, bu kadar sabırsızlıkla beklememizin sebebi anlaşılmıştır.

4 Nisan

İstanbul Film Festivali‘nin başlayacağı tarih. Aynı zamanda benim vizeler için İzmir’e doğru yola çıkacağım tarihe denk geliyor. Son birkaç yıldır festivalde adam gibi film izleyemememin sebebi de festival tarihi ile vize tarihinin senkronize gitmesi.

9 Nisan

nihilanth.org’un 3. senesini doldurup 4. senesine gireceği ve bir okuyucumun çoktan evinde Tatil Kitabı’nı seyretmiş olacağı tarih.

Nisan ayı gelmeden önce bir de hatırlanması gereken 29 Mart Yerel Seçimleri var. (Sonuçlar buradan takip edilebilecekmiş) Ben İzmir’de olamayacağım için oy kullanmıyorum bu sene. Hoş, bu iyi de oldu. Bu arada seçimden hemen önceki gece geç saatlerde İspanya-Türkiye futbol maçı var. Eğer maçtan sonra bir galibiyet elde edersek bir çok insan sabaha kadar uyuyamayacak. İyi ki ilk maç Türkiye’de olmadı.

İspanya – Türkiye Maçı

Ayrı bir yazı konusu yapmak için artık çok geç. Dev maça saatler kala Fatih Terim, Milli Takım kadrosunu açıkladı. Bu sefer çift forvet sistemiyle oynanması İspanya’ya karşı -becerebilirsek- saldırgan bir futbol oynayacağımızı gösteriyor. Nihat ve Semih forvette en fazla güvendiğim isimler. Umarım hayalkırıklığı yaşatmazlar. Maçı NTV’den izleyebilecek olmamız güzel. Bu sefer maç saati 23.00. İspanya’da maçlar hep geç saatlerde oynanıyor yanılmıyorsam.

Rıdvan Dilmen, kadroyu cesur olarak değerlendirirken, Fatih Terim her zamanki gibi kendine güveniyor.

Bu arada Nike’ın Amansız ol temalı Milli takım reklamını beğenemedim nedense. 3. sınıf film jenerikleri gibi olmuş. Yönetmeni kim acaba.. Aceleye gelmiş gibi.

Nihilanth.org geçtiğimiz gün WordPress Dashboard’unda çıktıktan sonra farkettim ki 21 Mart’ta wordpress.com‘da 100 kişilik yükselen bloglar listesinde 29. sırada yer almışız. Elbette bunda 4. yıl kampanyasının da etkisi büyük; ancak okurlarıma da teşekkür ediyorum. Yarışmayı birkaç kampanya forumu fark ettikten sonra katılım epey arttı. Ancak halen beklediğim seviyeye ulaşmış değil. O yüzden katılan arkadaşların şansı hala yüksek :) Çekiliş için 11 günümüz kaldı. Bu arada mail listesine katılan ancak maili onaylamayan arkadaşları görüyorum, onlar da blogu açtıklarında farkedecekler umarım. Bu yazı eğer mailinize geldiyse onaylamışsınız demektir. Gelmediyse onaylamadığınızı gösterir.Nisan’da o arkadaşlar için son bir uyarı daha yapacağım.

Okuyucular için bu sene ne yapabilirim diye düşünürken, aklıma küçük bir hediye vermek geldi. Bugünden, yani 20 Mart 2009′dan itibaren 5 Nisan 2009′a kadar, blogumun RSS feed‘ini takip etmek için mail adresini ekleyenlerden 1 kişiye, bu ay çıkan Tatil Kitabı DVD‘sini hediye ediyorum.

DVD Özellikleri

Özel Seçenekler

- Kısa Film: Apartman
- Fotoğraf Galerisi
- Röportajlar
- Kamera Arkası
- Fragman

Bölge : 2
Orjinal Dil : Türkçe
Altyazı : Almanca, Fransızca, İngilizce
Süre: 92
Sistem : Pal
Ses: Türkçe 5.1; Türkçe 2.0
Ekran Oranları 16:9

Katılmak için abone olacağınız adres için tıklayın

Mail adresinizi ekleyip sonra onaylamayı unutmayınız. Süreç sonunda katılanlar arasında yaptığım çekiliş size çıktığı taktirde DVD’yi kazanmış oluyorsunuz.

RSS de Nedir?

RSS, bloglara abone olmanızı sağlayıp takip edilmenizi kolaylaştıran bir sistemdir. Tıklayacağınız linke mail adresini yazıp (sayfadaki karakter doğrulamasını da girerek) onayladıktan sonra mail adresinize bir aktivasyon maili gelecek. O maildeki aktivasyon linkine tıkladıktan sonra bloga email yoluyla abone olmuş oluyorsunuz. Böylece her yeni blog yazım e-mail adresinize gelmiş oluyor.

Çekiliş Şartları

* Bir kişi yalnızca bir mail adresinden katılabilir.
* Çekiliş, bloga 20 Mart-5 Nisan arasında e-mail yoluyla abone olan kullanıcılar arasında yapılacaktır.
* Çekilişi kazanan kişi adı veya nicki, 7 Nisan’da duyurulacaktır.
* Çekilişi kazanan kişi 2 gün içerisinde cevap vermediği taktirde yedek talihliyle irtibat kurulacaktır.
* Çekilişi kazanan kişiye DVD’si 9 Nisan’da gönderilecek, kargo masrafı alıcıya ait olacaktır. (belki de olmayacaktır)

İleride ödül için sponsor bulabilirsem daha güzel hediyeler vermek istiyorum. Bol şans :)

Woody Allen, filmlerine seçtiği Görüntü Yönetmenleriyle de filmleri hakkında ipucu alabileceğiniz bir isim. Bu açıdan bu filmin de Görüntü Yönetmenliğini kimin yapacağı açıklandığında, filmin şekli konusunda da biraz daha bilgi sahibi olacağımızı düşünüyorum.

Josh Brolin‘i ise, son zamanlarda gayet güzel işlerde izledik. No Country For Old Men’le yakaladığı büyük çıkışın ardından, Planet Terror’de ve henüz izlemediğim Milk’te yer aldı.. Şimdi de kendisini Woody Allen’ın son projesinde izleyecek olmaktan da son derece memnunum. (Bu arada Woody’nin beğenmediğim nadir işlerinden olan Melinda & Melinda’da da Brolin’in küçük bir rolü olduğunu az önce öğrendim..) Sonuç itibariyle Woody Allen’ın ismi belli olmayan bu projesini, Whatever Works ile birlikte iple çekmekteyiz.

Notlar..

Bu arada birkaç sitede güzel bir editörlük işine başladım. Bu gelişme, kendi blogumda gerek zaman bulamamaktan, gerekse dikkatsizlikten oluşan bir takım düzensizlikler konusunda daha sıkı düşünmeme sebep oldu. Boş vakitlerimde önceki yazılarımı ve etiketlerimi, daha okunaklı ve düzenli olması adına sık sık düzenleyeceğim. Gözünüze çarpan hatalar olursa,mail adresimi biliyorsunuz, bildirirseniz sevinirim.

Lost’un 5. sezonunun 7. bölümünü yeni izledim. Beklendiği gibi harikuladeydi. Sezonun oyunbaz, öyle olduğu kadar da taşları yerine koyan bir bölümüydü. Lost, bu sezon itibariyle bir iyi bir kötü bölüm alışkanlığını sürdürüyor demek ki..

Sayfaların tamamen internetten kaldırılmasına bir şey diyemem, olabilir ancak bu link kayıpları genelde server değişikliklerinden kaynaklanır ki bu durumda sorumluluk tamamen “webmaster” ın bizzat kendisine ait olmakta.. Aynı sorunu ben de kendi server’ımdan wordpress serverıma geçişte yaşadım ve farklı sitelerde bloguma verilmiş linklerin hepsi, wordpress’in arşivleme sistemi sayfa adreslerimi değiştirdiğinden, kırık duruma geçti.. Bu durumu düzeltmek için az uğraşmadım, nerede eski linkimi görürsem yazanlara ulaşmaya çalışıp bir güzel düzelttirdim. Bu yüzden sayfa pagerank’ım 3′ten 0′a düşmüştü mesela. Hala da öyle sanırım ya, pek önemli değil.

Herneyse nereye geliyorum, asıl bahsetmek istediğim şey, bu tür sıkıntılara kökten çözüm olabilecek bir sistem. Size ütopik gelebilir, ancak yapılabilirliği konusunda tartışmaya açık bir şey bu. Bu sistem internette kaybolmuş olan linkleri “sayfa görüntülenemiyor” demek yerine, aynı içeriği olan başka bir sayfaya, yahut o içeriğin değişen link sayfasına otomatik yönlendirme görevi yapacak. Nasıl bir altyapı kullanılır hiç bilemem ancak. Benim atıyorum nihilanth.org/p?148 adresinden ulaşılan bir sayfam nihilanth.org/2008/09/22/link-kurtarici diye değiştiğinde o sayfaya otomatik olarak yönlenebilecek. Böylelikle ne arayan kişi mağdur olacak, ne de webmaster o linkleri düzelttirmeye kasacak.. Özellikle gazete ve komünite blogları gibi günde tonla update’in yapıldığı ve pagerank’ın önemli olduğu yerler bu sisteme ihtiyaç duyuyor.. Bilmiyorum yapılabilir mi bir gün yahut bir kolaylık var mı.. Göreceğiz.

Bostanlı, İzmir, 2007

Nisan ayı, hem doğum günümün, hem yıldönümümün hem de blogun kurulduğu ay. Bakalım bir dahaki nisanlarda nelerle karşılaşacağız, yağmurlardan başka.

Bu sitede 2 senedir bir çok yazı yazmışım (evet 2 sene bir kaç gün önce doldu, bu yazıya da bir nebze yıllık yazı diyebiliriz) Blogun çehresi değişti gördüğünüz gibi. Ama senelik bir değişim değil bu, eski sunucumdan pılımı pırtımı toplayıp bir gece sessizce WordPress.com’a geçtim. Server kesintisi ve başka hız problemleriyle uğraşmamak için yapmam gereken de buydu. Bir domain’i, wordpress.com’dan aldığınız bloga entegre etmek için yıllık 15$ vermeniz gerekiyormuş, böyle güzel bir blogun böyle basit şeylerden para alması hiç hoşuma gitmese de(zira google blogspot’ta almıyor bundan masraf) ödedik, bir kere geldik kapısına. Bir 10$ daha ödemek de style.css dosyasında değişiklik yapmaya da yarıyormuş, ama önceki temamı(buggy theme) tamamen kullanamayacağım yine de, HC‘de epey yardımcı olmuştu eski temanın  kurulumu için bana, o da mazide kaldı. O yüzden wordpress’in sıradan temalarından birini seçtim şimdilik.

Bloguma artık www.nihilanth.org/blog2′den değil direkt www.nihilanth.org yazarak ulaşıcaksınız. Daha önce verdiğiniz linkleri de bu şekilde güncellerseniz sevinirim.

Yazmadığım süre zarfında yine bir çok film izlendi. Kimisi sözlüğe girildi, kimisi not defterine, hep bir yerlere not alındı kısaca, boş zamanlarda yine onlardan bahsederiz ve mutlu oluruz derken Cat Stevens’ın If You Want to Sing Out şarkısıyla başbaşa bırakayım sizi.